เพราะอเมริกาไม่ได้มีดีเพียงเปลือกนอก อย่างที่หลายคนเคยรับรู้และเข้าใจ ดังนั้น อุมาริการ์จึงอาสาหยิบยก เรื่องราวการเดินทางท่องเที่ยว ตั้งแต่เหนือจรดใต้ ในแคลิฟอร์เนียของเธอมาถ่ายทอด ให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรม ตระเวนไปตามที่ต่างๆ กับเพื่อนร่วมก๊วนอารมณ์ดี พร้อมแทรกเกร็ดความรู้ในแต่ละสถานที่ ไม่ว่าจะเป็นการเล่นสกีที่ทะเลสาบสวย โบกรถเมล์ตะลุยแอลเอ ทัวร์เมืองคาสิโน ขับรถชมเส้นทางสายดอกไม้ เที่ยวอุทยานแห่งชาติที่ยิ่งใหญ่ งดงาม และแวะชมปราสาทสุดอลังการในอเมริกา
และนี่คืออีกหนึ่งประสบการณ์ดีๆ ที่อยากนำมาแบ่งปันสู่ผู้อ่าน เพื่อเป็นแรงบันดาลใจ ในการสานฝันของแต่ละคนต่อไป
เนื้อหาภายในเล่ม
- บทที่ 1 : ควรรู้อะไรก่อนไปอเมริกา
อเมริกาเป็นประเทศในฝันที่ใครหลายคนอยากไปเยือนนักหนา แต่ก่อนไปนั้นควรเตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อมก่อน เพื่อจะได้ไม่เสียอารมณ์ทีหลัง ไม่ว่าจะเป็นกติกาบนท้องถนน การตรวจสอบสภาพอากาศและเลือกช่วงเวลาที่จะไป การจองตั๋วเครื่องบิน การขอวีซ่าเข้าอเมริกา การจองรถเช่า รวมถึงการจองโรงแรมที่พัก
ทริปแรกสำหรับชีวิตในอเมริกาเป็นการไปเที่ยวสกีรีสอร์ต ตอนนั้นในหัวฉันมีแต่ภาพตัวเองไถลลื่นปราดๆ ไปบนหิมะขาวนุ่มลอยเต็มไปหมดเลยละ ฝอยหิมะงี้กระจายว่อน โอ้โฮ! เปรี้ยวอย่าบอกใคร ไม่น่าจะยากเท่าไรนะ ใครๆ (ในหนัง) ก็เล่นกันแบบนี้ทั้งนั้น แต่เอาเข้าจริงก็กลิ้งไม่เป็นท่า พอถึงเนินหิมะข้างล่างได้ก็ดีใจยกใหญ่ ยังกับหนีออกมาจากคุกอัลคาทาซสำเร็จ!
- บทที่ 3 : นั่งรถเมล์ป่วนแอลเอ
ฤดูหนาวกำลังโบกมือลาไปแล้ว แต่ชีวิตของฉันในเมืองใหญ่ยังต้องดำเนินต่อ ด้วยการไปทัวร์แอลเอ และนั่งรถเมล์ทัวร์สตูดิโอถ่ายหนังให้หนำใจ ได้ถ่ายรูปคู่กับฉากท้องฟ้าจากเรื่องไททานิก และนั่งเก้าอี้ในเรื่อง Forest Gump ที่ตาทอม แฮงค์ เคยมานั่งไว้ แต่ไหงเพื่อนๆ ถึงไม่ปลื้มรอยตูดทอม แฮงค์เหมือนฉันไม่รู้สิ
- บทที่ 4 : ทัวร์ตะลอนข้ามสามเมือง
เพราะชาวหนุ่มรู้ใจบอกว่าจะลางานมาหาตอนสงกรานต์นี้ ฉันเลยมีแผนจะพาเขาไปทัวร์แอลเอและลาสเวกัส แต่บางอย่างผิดแผน เพราะตู้ลอกเกอร์เจ้ากรรมในสนามบิน ที่เราฝากของไว้ดันเปิดไม่ออก เลยพลาดโชว์ดีๆ ของลาสเวกัสไปในวันแรก สุดท้ายถึงได้ดูโชว์ของโรงแรมริเวียรา และสิ้นสุดการเดินทางหนที่ลำบากลำบน และโชคร้ายที่สุดขอฉันในอเมริกาที่ Stratosphere Tower ซึ่งทำให้ฉันรู้ว่าไม่มีแสงไฟที่ไหน พร่ายพรายสายตาเท่าที่นี่อีกแล้ว
- บทที่ 5 : เส้นทางสายดอกไม้
หลังจากได้อ่านหนังสือนำเที่ยวแล้ว ฉันก็สะดุดตากับเมนโดชิโน เมืองต่างอากาศเล็กๆ ที่น่ารัก จึงจัดการจองที่พักและออกเดินทาง เมื่อไปถึงก็ต้องช่วยกันมองหาโรงแรมที่จองไว้ แต่มองจนตาเหล่ไปคนละทางสองทางก็ไม่เห็นวี่แวว พอลองโทรถามปรากฏว่าโรงแรมนั้นอยู่ตรงหน้าเรานี่เอง
- บทที่ 6 : เคาะประตูบ้านหมีก๊อกที่ 1
ได้หยุดยาววันชาติอเมริกา ทุกคนจึงลงมติว่าจะไปโยเซมิติกัน แต่ที่พักแทบไม่ว่าง เราเลยมีอันต้องพักในแคนวาสเคบินที่ทำจากผ้าใบ ซึ่งดูแล้วน่าจะเรียกกระต๊อบซะมากกว่า ถ้าหมีมาคงป้องกันอะไรไม่ได้ ซ้ำตอนกลางคืนยังได้ยินเสียงหมีดังฮื่อๆ ครืดๆ เป็นพักๆ อีก แต่ลิลลี่เพื่อนรักไขข้อสงสัยให้ว่า “เสียงหมีเหมออะไรกันละยูม่า นั่นน่ะเสียงมาร์คกรนต่างหาก”
- บทที่ 7 : เคาะประตูบ้านหมีก๊อกที่ 2
ฉันใช้เวลาเที่ยวโยเซมิติอย่างคุ้มค่า ทั้งดูซีคัวย่ายักษ์ และเดินขึ้นเขาหวังจะไปให้ถึงยอดฮาล์ฟโดม เหนื่อยจนขาลาก แทบขาดใจ ระหว่างที่กำลังจะฉีกตัวขอบาย คุณยายกระดูกเหล็กกับลูกชายก็เดินผ่านหน้าเราไป ซ้ำยังโดนสบประมาทจากพวกเดียวกันอีก เลยต้องฮึดสู้อีกครั้ง
- บทที่ 8 : ปราสาท หาดทราย ชายทะเล
ไม่น่าเชื่อว่าอเมริกาจะมีปราสาท แต่ด้วยคำแนะนำจากไกด์บุ๊กเคลื่อนที่อย่างเจฟฟ์ ฉันเลยมีโอกาสได้ไปเยือน ‘เฮิส์ตแคสทอล’ และชมเมืองน่ารักๆ อย่างคาร์เมล-มอนเทอเรย์ ผ่านบิกเซอร์ซึ่งเป็นทางเลียบชายทะเลที่สวยงามติดอันดับโลก รวมทั้งสนามกอล์ฟอย่างเพบเบิลบีช (Pebble Beach Golf Links) อันสวยงาม ที่ค่าออกรอบตีกอล์ฟแพงอย่างมหาศาล เมื่อเทียบกับสนามกอล์ฟอื่นก็แพงกว่าสักสิบเท่าเห็นจะได้
