ปกหน้า

ปกหลัง


สารบัญ / คลิกดูรูปใหญ่

360 องศา ใต้ฟ้าเดียวกัน
ซีรี่ส์ : Tib Story (ทิบสตอรี่) โดยสำนักพิมพ์ ทิบ ไทย อินเตอร์ บุ๊ค
ผู้แต่ง : นิทัศน์ จันทาโภ
ราคา : 189 บาท
ISBN : 978-974-312-867-7   Barcode : 9789743128677
รายละเอียดอื่นๆ : รูปเล่มสวยงามพิมพ์ 2 สีทั้งเล่ม / จำนวน 280 หน้า / กระดาษถนอมสายตา Green Read

     360 องศาใต้ฟ้าเดียวกัน เป็นบันทึกเรื่องราวการเดินทางอันยาวนานของผู้ชายคนหนึ่ง ที่รอนแรมจากประเทศไทย ผ่านอินเดีย ปากีสถาน อิหร่าน ตุรกี กรีซ และอิตาลี เพียงลำพังเพื่อพบกับเพื่อนเก่าที่ออสเตรีย ก่อนออกเดินทางอีกครั้งไปยังสวิตเซอร์แลนด์ และสิ้นสุดที่เยอรมนี โดยระหว่างทางนั้นมีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย ไม่ว่าจะการได้รับความช่วยเหลือจากนักเรียนไทยในอินเดียและปากีสถาน การได้พบกับอีริคเพื่อนร่วมทางจากอิหร่านจนถึงตุรกี เหตุการณ์สัมภาระอันตรธานหายไปพร้อมกับหนุ่มลึกลับชาวซูดานอย่างออสมอนด์ การได้พบกับปีแอร์ ผู้ทำให้ความหมายของคำว่า ‘น้ำใจ’ เด่นชัดและกว้างไกลขึ้น หรือมิตรภาพของเพื่อนเก่าที่ไม่เคยจางหายไปตามกาลเวลา รวมถึงการได้พบเห็นวัฒนธรรม ความเป็นอยู่ วิถีชีวิตที่แตกต่างไปจากคนไทย และนำมาซึ่งมุมมองใหม่ๆ ของผู้ชายคนนี้
ขึ้นด้านบน

• Chapter 1 : บทที่ 1 การเดินทางด้วยจักรยานจากกรุงเทพฯ ถึงเชียงใหม่ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางไกล จากเมืองไทยถึงออสเตรียในครั้งนี้ แม้จะเต็มไปด้วยความโดดเดี่ยวจากการเดินทางเพียงลำพัง ทว่าเมื่อเท้าแตะผืนแผ่นดินอินเดียเขาก็ได้เพื่อนใหม่ทันที

• Chapter 2 : ด้วยน้ำใจไมตรีของนักเรียนไทยในอินเดีย เขาจึงได้รับคำแนะนำให้ไปเที่ยวเมืองอักรา ที่ตั้งของทัชมาฮาล ซึ่งนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้วัฒนธรรม และวิถีชีวิตของชาวอินเดียได้อย่างดีี

• Chapter 3 : เมื่อเวลาที่ต้องออกเดินทางต่อมาถึง การพลัดพรากก็เป็นเหตุธรรมดาสามัญที่จะเกิดขึ้น แต่นั่นก็เพื่อการได้พบปะกับคนอีกกลุ่มในปากีสถาน ที่มีมิตรจิตมิตรใจเฉกเช่นเดียวกับนักเรียนในในอินเดีย

• Chapter 4 : หลังจากออกจากปากีสถานก็ถึงเวลาต้องผจญกับการเดินทาง ท่ามกลางทะเลทรายอันร้อนระอุและผู้คนแปลกหน้า หากความไม่เข้าใจกันในตอนแรกนั้นได้กลับกลายเป็นรอยยิ้มที่สวยงามบนความแห้งแล้ง

• Chapter 5 : ฝ่าด่านทะเลทรายของอิหร่านมาได้ เขาก็ได้พบกับ 'อีริค' เพื่อนชาวเยอรมัน ที่ตกลงปลงใจเดินทางร่วมกันไปตลอดเส้นทางอันทุลักทุเลในอิหร่านกระทั่งถึงตุรกี

• Chapter 6 : ช่วงเวลาในตุรกีแม้จะเป็นช่วงเวลาที่ดูจะสบายใจได้มากที่สุด เนื่องจากไม่ต้องเดินทางอย่างโดดเดี่ยว แต่ก็ต้องเผชิญกับบทพิสูจน์ตัวเองด้วยการหาที่พักให้กับตัวเองและเพื่อนร่วมทาง ยามฝนพร่ำและดวงอาทิตย์กำลังจะลาลับขอบฟ้า
  
• Chapter 7 : ได้เวลาอำลาตุรกีพร้อมกับกล่าวลาเพื่อนร่วมทางกันเสียที แม้ว่าจะไม่มีน้ำตาหรือถ้อยคำสวยหรู แต่มิตรภาพและความทรงจำก็จะยังคงดำรงอยู่ในใจนักเดินทางสองคนตลอดไป
  
• Chapter 8 : ออกจากตุรกีผ่านกรีซแต่เพียงลำพังแล้วจึงถึงเวลา ต้องขึ้นเรือข้ามผืนน้ำอันกว้างใหญ่ เพื่อเดินทางต่อไปพบกับประสบการณ์บทใหม่ ที่ปลายสุดของรองเท้าบู้ตในอิตาลี แต่โชคชะตากลับทำให้เขาต้องเสียกระเป๋าสัมภาระ พร้อมเงินที่ติดตัวมาระหว่างการเดินทาง
  
• Chapter 9 : แม้เหลือเงินติดตัวอีกเพียงน้อยนิด แต่ด้วยน้ำใจที่ไหลรินจากหลายๆ คน ทำให้เขาสามารถเดินทางมาถึงออสเตรียซึ่งเป็นจุดหมายแรกเพื่อพบกับสหายรู้ใจได้อย่างปลอดภัย
  
• Chapter 10 : คืนแรกที่ได้นอนบนเตียงอันอบอุ่น หลังจากต้องนอนกลางดินกินกลางทรายมาหลายวัน ทำให้เขารู้สึกครึ้มอกครึ้มใจไม่น้อย แต่ที่ทำให้รู้สึกดียิ่งกว่านั้นคือการได้พบกับเพื่อนเก่าซึ่งเฝ้ารอมานาน
  
• Chapter 11 : การเดินทางเพียงลำพังสิ้นสุดลงเมื่อมาถึงออสเตรีย ที่ที่เขาได้พบกับเพื่อนใหม่อีกหลายคนผ่านการแนะนำของ 'โอ๊ค' สหายเก่า และเป็นที่ที่เขาได้รู้จักกับมุมมองของคนในอีกซีกโลกหนึ่ง
  
• Chapter 12 : แม้ในยุโรปที่เรียกได้ว่าเป็นดินแดนที่เจริญแล้ว แต่การแบ่งชนชั้นวรรณะก็ยังไม่เคยหมดสิ้น เขาจึงได้รู้จักกับทั้งนักศึกษาปริญญาเอก แม่บ้านไทย และสาวอะโกโก้
  
• Chapter 13 : การได้พักผ่อนในเมืองอันแสนสงบสุข และได้นั่งชิลล์ๆ ริมทะเลสาบชมสาวยุโรปว่ายน้ำเล่น นับเป็นรางวัลจากการเดินทางชิ้นใหญ่สำหรับช่วงเวลานี้
  
• Chapter 14 : ด้วยระยะเวลาพักใหญ่ที่ได้ชื่นชมกับเมืองเล็กๆ อย่างซาลบูร์กของออสเตรีย ทำให้มองเห็นเรื่องดีๆมากมายทั้งความปลอดภัย ความมีวินัยในตัวเองของคนที่นี่ รวมไปถึงมิตรภาพเล็กๆ ใกล้ตัว
  
• Chapter 15 : ในวันสบายๆ ที่ได้ขี่จักรยานไปตามเส้นทางหลังบ้านพัก ทำให้นึกย้อนไปถึงบทสนทนากับเพื่อนชาวเวียดนามที่ว่า 'วันหนึ่งชาวเวียดนามทั่วโลกจะพูดคุยกันไม่เข้าใจ เพราะแต่ละคนเรียนรู้เฉพาะภาษาของประเทศที่ตนไปอยู่' ซึ่งชาวไทยก็อาจตกอยู่ในสภาวะไม่ต่างกัน
  
• Chapter 16 : ซาลบูร์กนับได้ว่าเป็นเมืองแห่งเสียงดนตรีอย่างแท้จริง ไมใช่เพียงเพราะเป็นเมืองเกิดของนักดนตรีคนสำคัญระดับโลกอย่างโมสาร์ตเท่านั้น แต่คนที่นี่ยังนิยมฟังแม้แต่ดนตรีกลางสวน
  
• Chapter 17 : วันเวลาแห่งความสงบสุขในซาลบูร์กกำลังจะจบลง พร้อมกับการเดินทางบทใหม่ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ด้วยการพาสาวหนี!
  
• Chapter 18 : การตอบรับคำขอร้องของสาวอะโกโก้ในวันนั้น ทำให้ต้องมีการตระเตรียมแผนการ 'พาสาวหนี' ไปสู่สวิตเซอร์แลนด์ ดินแดนแห่งอิสรภาพและการเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้งของเธอ
  
• Chapter 19 : ในที่สุดแผนการหนีออกจากออสเตรียก็สำเร็จ เมื่อทุกชีวิตพากันมาถึงสวิตเซอร์แลนด์ตามที่คาดไว้ ซึ่งก็ทำให้ได้รู้จักกับสาวอะโกโก้อีกหลายคนในอีกหลายแง่มุม
  
• Chapter 20 : หลังจากอยู่กับบรรดาสาวๆ อะโกโก้และได้เรียนรู้อีกหนึ่งวิถีชีวิตที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนแล้ว ก็ถึงเวลาต้องลาจากสวิตเซอร์แลนด์ เพื่อเดินทางไปหาเพื่อนของ 'โอ๊ค' ที่เยอรมนีด้วยการโบกรถครั้งแรกที่ไม่ง่ายเอาซะเลย
  
• Chapter 21 : บนเส้นทางสู่ประเทศเยอรมนี มีประสบการณ์ให้เก็บเกี่ยวมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการกางเต็นท์ในสวนสาธารณะ การเฝ้าดูชีวิตริมทาง และการแสดงข้างถนนที่ดึงดูดสายตาผู้คนได้อย่างดี
  
• Chapter 22 : เมื่อเสียงดนตรีแผ้วผ่านเข้ามา นักดนตรีอย่าง 'โอ๊ค' จึงขอเดินเข้าสู่เส้นทางวนิพกบ้าง ด้วยหวังว่าอาจได้เงินเป็นทุนรอนในการเดินทางเล็กๆ น้อยๆ ทว่านอกจากได้เงินแล้วยังได้มิตรภาพพ่วงมาอีกอย่างคาดไม่ถึง
  
• Chapter 23 : ผ่านการโบกรถมาอย่างสาหัสสากรรจ์ สุดท้ายพวกเขาก็มาถึงเยอรมนีและตามหาเพื่อนเก่าจนได้พบกันอีกครั้ง หากสบู่ก้อนเดียวกลับสร้างความไม่เข้าใจให้เกิดขึ้นจนกระทั่งทุกวันนี้
  
• Chapter 24 : ทุกชีวิตยังคงดำเนินต่ำไปตามจังหวะเดิม ขณะที่เขาและโอ๊คยังต้องเดินทางต่อไปยังอีกเมืองหนึ่งในเยอรมนี เพื่อทำกิจกรรมร่วมกับชาวไทยกลุ่มหนึ่งตามที่เคยให้ค่ำมั่นสัญญาไว้ ดังนั้น เขาจึงได้สัมผัสกับบรรยากาศการเรียนการสอนในโรงเรียนยุโรปเป็นครั้งแรก
  
• Chapter 25 : วันคืนที่ได้ร่วมเดินทางกับเพื่อนเก่าอย่างโอ๊คสิ้นสุดลงที่เยอรมนี แต่เป็นการสิ้นสุดเพียงชั่วคราวเพื่อรอวันจะพบกันอีกครั้งที่เมืองบรันสวิก ประเทศเยอรมนี
  
• Chapter 25 : การรอคอยทำให้นึกไปถึงเพื่อนเก่าอย่างอีริคที่เคยเดินทางร่วมกันนับแต่อิหร่านจนถึงตุรกี และความทรงจำที่ดีในครั้งนั้นก็ทำให้เขาวางแผนออกเดินทางอีกครั้งเพื่อตามหาอีริคทั้งที่ไม่มีที่อยู่แน่นอน
  
• บทสรุป : ไม่ว่าการเดินทางครั้งนี้จะสิ้นสุดลง ณ ช่วงเวลาใด ที่ไหน อย่างไรก็ตาม แต่มันได้ช่วยตอกย้ำให้เขาระลึกอยู่เสมอว่า ตราบใดที่ยังมีพลังความมุ่งมั่นเปี่ยมล้น ตราบนั้นความสำเร็จจะเป็นเสมือนเพื่อนสนิท ซึ่งรอคอยเราอยู่ ณ ฟากฟ้าแห่งความหวัง อันอยู่ไม่ไกลเกินกว่าหัวใจปรารถนา